Kontemplacja (katolicyzm).html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Kontemplacja w Kościele katolickim to szczególny, intensywny rodzaj modlitwy, polegający na wpatrywaniu się w żywą osobę Chrystusa[1].
Jak mówi Św. Teresa z Avila: "Kontemplacja myślna nie jest, według mnie, niczym innym jak głębokim związkiem przyjaźni, w którym rozmawiamy sam na sam z Bogiem, w przekonaniu, że On nas kocha".
Katolicy uważają, że kontemplacja w duchu katolickim, w przeciwieństwie do kontemplacji Wschodu, nie jest techniką ale darem Boga. "Nie można przyjąć jej inaczej jak tylko w pokorze i ubóstwie". Kontemplacja polega na miłosnym zjednoczeniu Boga i człowieka, "by Chrystus zamieszkał przez wiarę w naszych sercach"[1]. Kontemplację cechuje także słuchanie i przyjęcie słowa Bożego.
