Pateryk.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Pateryk (od gr. pater - ojciec) - gatunek literatury hagiograficznej pochodzenia bizantyjskiego.
Pateryki były zwykle zbiorami opowiadań i legend z życia ascetycznych mnichów-eremitów, spędzających czas na umartwianiu się i modlitwie.
Po przyjęciu chrześcijaństwa przez Ruś pateryki stały się popularnym gatunkiem staroruskiej literatury religijnej. Była to literatura przekładowa, mniej lub bardziej dokładnie tłumaczona na język cerkiewnosłowiański. Określony pateryk był zwykle związany z jakimś miejscem - miastem klasztorem, pustelnią czy rejonem geograficznym. Na średniowiecznej Rusi szczególnie popularne były wschodnie pateryki: Egipski i Synajski oraz Pateryk Rzymski (pochodzenia zachodniego).
Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu literatury.